HomeHoe werkt het?Credits kopenOver onsEmail consultBlogAanmelden als medewerker

Anders weten, een vloek en een zegen

Anders weten, een vloek en een zegen. Werken als medium is een ongelooflijk mooi beroep. Je mag anderen een kijkje geven in hun leven en toekomst. Als klein meisje wist ik al dat ik anders was. Lag in mijn bed en dan zag ik al van alles gebeuren.

Anders weten, een vloek en een zegen. Werken als medium is een ongelooflijk mooi beroep. Je mag anderen een kijkje geven in hun leven en toekomst. Als klein meisje wist ik al dat ik anders was. Lag in mijn bed en dan zag ik al van alles gebeuren. Op de een of andere manier keek ik anders naar de dingen dan de mensen om mij heen. Het gevolg hiervan was, dat ik een stille was in de klas. Niet veel vriendinnetjes had. Erg mijn best deed, er wel bij wilde horen, maar toch ook weer niet. Achteraf gezien was ik toen al anders, alleen wist ik het niet. Ik was beschouwend, wist precies wat er ging gebeuren, maar niemand luisterde. Hoe kon zo'n snotneus en zo'n puber nou alles al weten. Omgang met anderen was niet makkelijk, relaties wilde ook niet echt vlotten. Ik verstopte mijzelf, want als klein kind altijd te horen krijgen dat je je nergens mee moest bemoeien en jouw mening, die in de meeste mensen hun oren, maar gek en vreemd klonk, die telde niet mee. Raakte er totaal van in de war.

Ik wist anders, maar kon er niets mee. Kon om die reden ook niet goed meekomen. Was altijd bang, bang om afgestraft te worden, bang om iets te zeggen, bang dat ik het niet goed genoeg deed. Met gevolg snoeihard werken, om maar te laten zien dat er niets mis was met je en hopen op eindelijk eens iemand die je zag voor wie je bent. Eerlijk gezegd is er maar één persoon die heeft gezien welke mooie gaven ik heb en dat is een hele goede vriendin. Mijn familie, vrienden, vinden mij nog maar steeds een dwarsligger. Een persoon die altijd anders naar de dingen kijkt, een persoon die anders weet. Ze weten niet goed hoe daarmee om te gaan.

Voor mij maakt het, nu ik al langer volwassen ben, niet zoveel meer uit of mensen mij nu wel of niet raar vinden. Ik heb mijzelf volledig geaccepteerd, verstop mijzelf niet meer. Geloof in mijn eigen krachten en ben er van overtuigd dat alles wat ik zie en anders weet, moet doorgeven zoals het bij mij binnenkomt. Anders weten is ook niet uit te leggen in woorden. Het is een beeld, één groot geheel, waarin de wereld een heel klein rond bolletje is, nietig. Ik zie energie, we zijn allemaal energie. Ik zie hoe energieën met elkaar communiceren, verbinden, of juist niet. Ik overzie wat er gaat komen. Het is een vorm van sjamanisme, het grote geheel zien en weten wat er komen gaat. Niet tot in detail. Die doen er helemaal niet toe. Het gaat om het pad er naartoe. De einduitkomst ligt al vast, maar die moet je niet eens willen weten. Het is namelijk het pad waar het om gaat en als je die op de juiste manier bewandelt, durf te kiezen voor eigenliefde, krijg je nog iets veel mooiers dan je zou willen. Maar wij als mens kunnen daar van afwijken. En dat doen we bijna in alle gevallen. Omdat we te ver verwijderd zijn van onszelf, niet verbonden zijn met onze eigen ziel, gaan we tegenwerken, de wil krijgt dan de overhand, we worden ongeduldig, tijd begint een factor te zijn die zijn stempel op het geheel gaat drukken. We zijn datgene waar we naartoe aan het werken zijn, zelf aan het tegenwerken, waardoor het pad zwaar is er naartoe en de einduitkomst wellicht niet wordt zoals het voor je klaarligt. Dat heb je dan echt alleen maar aan jezelf te danken. Niemand anders kun je daar de schuld voor geven. Jij creëert je eigen toekomst, je eigen werkelijkheid.

Anders weten is mooi, is zo gaaf om dat te mogen zien, te ervaren, maar tegelijkertijd ook een vloek. Je leidt een kluizenaarsleven, alhoewel dat ook eigenlijk weer niet echt een vloek is, ik kies daar heel bewust voor, dan voel ik balans, dan blijf ik het groter geheel heel duidelijk zien. Vroeger was het een vloek, toen ik het zelf ook allemaal nog niet begreep. Want er wordt zoveel van je verwacht, als kind, als puber als volwassene. Pas als je zelf inziet dat alles wat je doet niet bij je hoort, niet bij je past en de gebaande paden loslaat. Je eigen pad kiest en toelaat wat voor moois je als mens in je hebt. Dat je dat koestert, als jouw grootste schat, dan is er dankbaarheid, vreugde. En dat mogen delen en doorgeven als medium, dan voelt dat als ultiem genieten.

Ook voor jou is dit weggelegd. Kijk eens om je heen, welke stappen zet je eigenlijk bewust. Word je geleefd, bepalen anderen voor jou wat goed is. In welke stroom ga je mee. Hoe voelt jouw energie? Ieder mens kan anders weten en kijken. Jij ook! We hebben het allemaal in ons. Waar maak en baseer jij je keuzes op, als je deze als zelf maakt. Wie heeft jou in zijn macht! Er is geen macht, niets of niemand kan jou in zijn macht laten hebben, als dat zo is, laat jij dat zelf toe. Door anders te gaan weten, gaan overtuigingen verdwijnen, weet je exact wat goed is voor jou. Gaan de stappen die je zet, als vanzelf en ze zijn altijd de juiste. Je overziet ineens het groter geheel. En ook jij ervaart dan Anders weten en ziet wat een verschil dat is met het leven wat je tot nu toe hebt geleid. Liefs Claire
 

Datum: 29-10-'18

Terug naar overzicht
Een moment geduld...
Als respons van de website uit blijft,
neem dan contact met ons op.

Contact Sluiten